دل دریایی

نمی شد ...فقط برای یک امتحان ساده به او گفتم بمیر ...! سالهاست در   

تنهایی پژمرده ام ...

به جرم عاشقی اینگونه مجازات شوم

دیگر کسی به سراغم نخواهد امد

قلبم شتابان میزند

شمارش معکوس برای انفجار در سینه ام

و من تنهایی خود را در اغوش میکشم

تنها ماندم......

من به بودنش نیازمند شدم

وقتی که دیگر رفت

من به انتظار امدنش نشستم

وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد

من او را دوست داشتم

وقتی که او تمام کرد

من شروع کردم  

دیگر اون دوست نداره

سهم اون یه عشق تازه

سهم تو طناب دار

بس اشکاتو نگهدار

غم تو یکی دوتا نیست

پا نذار روی غرورت

جای اون به زیر پا نیست

دلگیرم کویر شده است،بی تو پای رفتن نیست، اسیر ثانیه ها هستم، صدای غمین تقدیر و سرنوشت مرا به گورستان شخصیتم می برد. شخصیتی که بیست و دو بهار ان را چند بعدیساخته بودم برای ان که یک بعدی نباشم و ان وقت یک شبه فرو ریخت. اینجا خیلی غریب امده ام.اینجا همه در تنهایی خاکی خود، خاک می خورند که بگویند من، تو را بارها شنیده ام و تصویر منتظر دلت را پیوسته بر جریده لحظه هایم کشیدم. وقتی به پریشانی نگاشتم،قلب قلمم تپید. اموختم که تسلای لحظه هایت باشم. اما راستی ای مهربان تو چه کرده ای و مرا با هزاران واژه بی انتها رها کردی. تو هنوز ان جایی ،روبه روی ایینه دلت و تکثیر تصویرت هزاران است و کینه های قبیله ای ات پر رنگ تر شده است. ان جا فقط خود را می بینی و بس، چرا که تو امروز شده ای و مرا بی تاب کرده ای.

عشق یعنی چشمه اب شدن

عشق یعنی مردن تدریجی هر منتظر

عشق یعنی شمع شدن، اب شدن

عشق یعنی پروانه ای بی بال شدن

عشق یعنی دریایی بی اب شدن

عشق یعنی شاعری بی شعر شدن

عشق یعنی همچون من بی تاب شدن

عشق یعنی قصه اوادگی

عشق یعنی روزگار کودکی

عشق یعنی انتظار لحظه ها

عشق یعنی له شدن زیر وفا

تویی فانوس شبهایش

اگر حرفی زدم از گل

تویی مفهوم و معنایش 

اگر گفتم به شبنم اشک

اگر با اشک خو کردم

تو گل بودی و من شبنم

تو را من جستجو کردم

بهانه ای خریدارم

عشق یعنی چشمه،  اب شدن

عشق یعنی مردن تدریجی هر منتظر

عشق یعنی گل شدن ،پژمردن

عشق یعنی شمع شدن ،اب شدن

عشق یعنی پروانه ای بی بال شدن

عشق یعنی دریا یی بی اب شدن

عشق یعنی شاعری بی شعر شدن

عشق یعنی همچون من بی تاب شدن

عشق یعنی قصه اوارگی

عشق یعنی روزگار کودکی

عشق یعنی انتظار لحظه ها

عشق یعنی له شدن زیر وفا

غريب و بي کس وتنها شد اين دل

نمي دانم چرا از ابر گريان

نصيب ما نشد يک قطره باران

نميدانم چرا با من چنين کرد

دل ديوانه را عاشق ترين کرد

نمي دانم چرا سبزي خزان شد

وجود خنده اي بر ما گران شد

نمي دانم چرا دلها شکسته

زمين و اسمان از هم گسسته

نمي دانم چرا من را فدا کرد؟

نمي دانم چرا من را فدا کرد؟